‫اسنادتون کجان؟
‫گفتم که. سوزوندمشون!
‫کجان؟
‫چقدر احمقانه.
‫ازم مدرک چیزی که وجود نداره رو می‌خوای که چی بشه!
‫اسناد کجان؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫لطفاً برو سراغ مرحله‌ی بعدی!
‫اعدام‌مون کن، یا اصلاً هرکار دیگه‌ای که می‌خوای!
‫این مسخره‌ست!
‫اگه همه‌ش یه سوال تکراری بپرسی، شکنجه تموم نمـ-
‫وایسا، پس اینطوریه.
‫همینو می‌خوای.
‫می‌خوای بابت نزدیک شدن‌مون به دخترت، ازمون انتقام بگیری.
‫فقط الان می‌تونی
‫به‌طور قانونی آزارمون بدی!
‫ولی همچین کینه‌های شخصی‌ای،
‫برای یه ایمان‌دار قابل قبوله؟
‫انقدر زر زر نکن.
‫اسناد کجان؟
‫اگه جواب ندی،
‫گوش تا گوشش جر می‌خوره.
‫گفتم... که. سوزوندمشون.
‫قربان، زیاده‌روی نیست؟
‫نه.
‫بعداً بدوزینش،
‫تا بتونه حرف بزنه.
‫بله، قربان.
‫انگار دهن فایده نداره...
‫ها؟
‫بعدی چشمه.
‫تمومش کن.
‫حتی اگه اینکارو کنی،
‫چیزی که سوزوندمو برنمی‌گردونه.
‫این ایمان نیست!
‫به‌نظرت شبیه کسی‌ام که اومده گپ بزنه؟
‫پنج‌بار دیگه نفس بکشی، چشمشو می‌شکافم.
‫هوی.
‫ها؟
‫شـ ـ‌ شاید واقعاً سوزوندنشون؟
‫پنج...
‫چهار...
‫الان، می‌خوام گام نهایی زهره رو ببینم.
‫سه...
‫منتظر این لحظه‌ی به‌خصوص بودم!
‫دو...
‫خب دیگه، باشد که خداوند به همراهت باشد.
‫یک...
‫تف توش!
‫درست می‌گی.
‫هر حرفی که زدم دروغ بود.
‫اسناد هنوز وجود دارن.
‫تو یه صندوقچه‌ی سنگی، رو دامنه‌ی یه کوه.
‫اوه؟ پس ببرم اونجا.
‫باشه.
‫ببخشید... اوکجی-کون.
‫بابت همکاریتون ممنونم.
‫یکم استراحت کنین.
‫بالأخره به پایان رسیدیم.
‫انگار داشتی حقیقتو می‌گفتی.
‫هرچند خوشحالم تفکر معقولانه‌ای داری.
‫به‌هرحال، کسی که ده‌سال پیش این صندوقچه رو به‌جا گذاشت،
‫خودشو مسموم کرد تا ازش محافظت کنه.
‫به‌نظر نمیومد از اوناش باشی که تا اون‌حد بخوان پیش برن.
‫چه‌طور...
‫ها؟
‫چه‌طور آدمی بود؟
‫فک کردم علاقه‌ای به اسبق‌هات نداری.
‫خب، بیشتر شبیه خودتو بقیه‌ی مرتدا بود.
‫به‌خاطر یه باور احمقانه کل زندگیشو دور انداخت.
‫ولی چیزی که متفاوتش می‌کرد،
‫این بود که فقط ۱۲ سالش بود.
‫غیرممکنه!
‫یه ۱۲ ساله؟
‫غافل‌گیر شدی، نه؟
‫آره.
‫هرچند، بالأخره منطقی شد.
‫فقط یه ۱۲ ساله‌ست که...
‫جرئت می‌کنه دنیا رو به حرکت وا داره.
‫عصر بخیر.
‫دستشون به صندوقچه رسید؟
‫آره.
‫عصبانی‌ای؟
‫معلومه که نه.
‫همیشه می‌گفتین چیزی به‌جا نمی‌ذاریم.
‫راستش غافل‌گیر شدم.
‫واقعاً اسناد رو ذخیره کردین.
‫و حتی سعی کردین ازشون محافظت کنین.
‫آره، منم به‌اندازه‌ی خودت غافل‌گیر شدم.
‫چرا صادقانه اعتراف کردین؟
‫درهرصورت قراره بمیریم.
‫مگه مهمه چشم‌هام چی می‌شـ-
‫نمی‌فهمیش.
‫اصلاً می‌دونی چقدر دردناکه؟
‫وقتشه.
‫اینا رو بپوشین و بیاین.
‫عجیبه...
‫بارها به چشم دیدمش،
‫ولی وقتی زمان خودت سر می‌رسه،
‫حس واقعی‌بودن نداره.
‫چی؟
‫مرگ.
‫روزهای عجیبی بوده،
‫ولی اینطور کلش به پایان می‌رسه.
‫سن اولین صاحب...
‫اون صندوقچه رو شنیدم.
‫به‌نظرت چندسالش بود؟
‫سوال خوبیه.
‫۱۲ سالش بود.
‫ها؟ ۱۲؟!
‫ولی غیرممکنه.
‫آره.
‫و یعنی که...
‫اتفاقات غیرمنتظره می‌تونن رخ بدن.
‫خورشید مرکزی هنوز تموم نشده.
‫چی؟
‫توی کلبه بهت گفتم.
‫یه نقشه‌ی کمکی داشتم.
‫ولی اینکه کار می‌ده یا نه، به شانسمون بستگی داره.
‫وقت نیست جزئیاتشو توضیح بدم،
‫ولی اگه خوب پیش بره،
‫متون چاپ می‌شه.
‫ولی چطوری؟
‫کِی تونستین اون‌حجم رساله رو بنویسـ-
‫مال من نیستن.
‫چی؟
‫نوشته‌هایی که بازسازی می‌شن،
‫مال تو هستن.
‫ها؟!
‫مـ ـ مال من؟
‫آره.
‫ولی چرا؟
‫فراموش کردی؟
‫قصد نداشتم کارمو به کس دیگه‌ای بدم.
‫آره، اما...
‫و درهرصورت،
‫رساله‌ی من برای چاپ شدن زیادی مفصل بود.
‫مال تو هیچ ارزش علمی‌ای نداره،
‫ولی ممکنه به‌خاطر همین پخش بشه.
‫چی بخش بشه؟
‫الهام.
‫اگه تنها همون زنده بمونه،
‫بقیه‌ش هم حل می‌شه.
‫ولی باقی‌گذاشتن چیزی براتون سودی نداره، نه؟
‫دقیقاً درسته.
‫باقی‌گذاشتن چیزی تو این دنیا برای یه‌مشت غریبه...
‫برام بی‌معنیه، بی‌فایده‌ست!
‫هرچند، کاملاً به‌شکل مرموزی،
‫ممکنه توی قلمرویی بی‌فایده نباشه.
‫برای مثال...
‫چیزی که بهش می‌گیم تاریخ.
‫بگذریم، بیا بریم.
‫وقتش شده.
‫به‌نام پروردگار،
‫شما را محکوم می‌کنیم.
‫شما به طریقت کلیسا خیانت کرده
‫و از طریق تحقیقات کافرانه، خود را آلوده کردین.
‫راجع به نقشه‌تون...
‫ها؟
‫به‌نظرتون شانس موفقیتش...
‫چقدره؟
‫خیلی خیلی کم.
‫عالیه.
‫چی؟
‫می‌تونم در آخر مرگ اُمیدبخشی داشته باشم.
‫در آخر، نه؟
‫خب،
‫روبه‌روی ورودی جهنم ایستادیم.
‫نه.
‫البته، درسته که روبه‌روی ورودی‌ایم.
‫اما...
‫مال بهشته.
‫واقعاً همچین فکری می‌کنی؟
‫آره.
‫منظره‌ای که الان جلوی چشمام گسترش پیدا می‌کنه
‫به‌نظر نمیاد مال جهنم باشه.
‫آسمون امشب...
‫واقعاً...
‫قشنگه.
‫فک کنم بتونم باورش کنم.
‫دعا می‌کنیم بهتون غسل توبه بخشیده شود.
‫چون تاریخ بهت نیاز داره.
‫ولی اگه بمیرمم... این دنیا ادامه داره.
‫پس یعنی، می‌تونم چیزی رو بسپرم.
‫اگه این دنیا، واقعاً حرکت کنه چی؟
‫تصمیم گرفتم اجازه بدم گزارشاتم رو ببینین.
‫ولی، یه شرط دارم.
‫باید اشتباه‌تون رو ثابت کنین.
‫ببینش.
‫کامل باش.
‫خب... آتیششون بزن.
‫گوی.
‫می‌گم، به‌نظرت ایمان چیه؟
‫ها؟
‫ایمان... یا کلیسا...
‫خب معلوم کتاب مقدسمونه. یا طریقت‌مون و چیزای دیگه.
‫چرا یهو اینو پرسیدی؟
‫بعضی‌وقتا، دیگه نمی‌فهمم.
‫هرروز‌مون صرف ایجاد درد برای بقیه می شه.
‫آره، ولی اونا مرتد و جادوگرن.
‫شرورن، مگه نه؟
‫آره. درست می‌گی.
‫پس چرا قلبم انقدر احساس سنگینی داره؟
‫فکر کردن به اینا کار محققاست.
‫وظیفه‌ی الان‌مون انجام چیزیه که بالاسریا تصمیم گرفتن.
‫هوی، اوناهاش.
‫بریم سر کارمون.
‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫سلام، شما یولنتا-سانید؟
‫بله.
‫ماها شاگردان پدرتونیم.
‫واقعاً؟
‫راستشو بگم، مایه‌ی خجالتمه، اما...
‫چیز زیادی راجع به شغل پدرم نمی‌دونم.
‫کارتون چیه؟
‫چـ ـ چیزه، ام...
‫ما بازپرسیم.
‫چی؟
‫بازپرس؟
‫بله.
‫و اگه بشه، می‌خوایم یکم صحبت کنیم.
‫و خب، جریان چیه؟
‫خیالتون راحت. نیومدیم دستگیرتون کنیم یا چیزی.
‫از پدرتون شنیدیم.
‫شش شب پیش، همراه دوستانتون شام خوردین، درسته؟
‫فکر می‌کنم پدرتون اونجا بهتون سر زد.
‫و اون دو مرد به‌عنوان مرتد متهم شدن.
‫یا دقیق‌تر بگم،
‫روی مدلی از کیهان تحقیق می‌کردن که برخلاف طریقت کلیساست.
‫احیاناً یادتون میاد...
‫که چیز مشکوکی راجع بهش گفته باشن؟
‫اگه در آینده دستگیر شدیم،
‫تظاهر کن چیزی نمی‌دونی.
‫خیر.
‫چیزی نمی‌دونم.
‫جدی؟
‫ولی لطفاً سعی کنید یادتون بیاد.
‫انگار خیلی نزدیک بودید.
‫ازتون برای چیزی کمک نخواستن؟
‫نه، اینطور نیست.
‫خب، طبیعیه.
‫اینکه دختر یه بازپرس به چندتا مرتد کمک کنه...
‫زیادی غیرقابل تصوره.
‫شما دوتا، یه‌لحظه وقت دارین؟
‫آ ـ آنتونی-ساما!
‫بیاین اینجا.
‫چی شده؟
‫اون دختر نوواک بود؟
‫بله. با دوتا مرتد دیگه ارتباط داشته،
‫برای همین محض اطمینان...
‫ولی انگار چیزی نمی‌دونه،
‫پس می‌خوایم ولش کنیم.
‫جدی؟
‫پس شکنجه رو آماده کنین.
‫چی؟!
‫خوب فکر کنین.
‫اینکه یه زن می‌خواد محقق بشه
‫به‌اندازه‌ی کافی مشکوکه.
‫از نظر من، ممکنه سردسته‌شون باشه.
‫یا درواقع، شیطانی که تسخیرش کرده سردسته‌شونه.
‫اون دوتایی که دستگیر شدن صرفاً عروسک خیمه‌شب‌بازی بودن.
‫باید حقیقتو افشاء کنیم.
‫و ـ ولی قربان،
‫پدرشون یه بازپرسن!
‫هرچقدر محیط یه خونه سختگیرانه‌تر باشه، ‫ وسوسه‌ هم شدیدتر می‌شه.
‫موارد این‌چنینیِ زیادی دیدیم.
‫اما...
‫عا، راستی. تو همونی.
‫شنیدم.
‫حین تمرینت قبول نکردی یه زنو شکنجه بدی.
‫و معلوم نشد گناهکار بود؟
‫می‌خوای بذاری یه شرور دیگه هم قسر در بره؟
‫باورم نمی‌شه.
‫می‌دونی کلیسا برای آموزش دادن نیروهای جدید ‫چقدر پول خرج می‌کنه؟
‫بهتره خوب روش فکر کنی.
‫حرف‌ها و اعمالت چه تأثیری روی بقیه می‌ذارت؟
‫و اون چه تأثیری روی آینده‌ت می‌ذاره؟
‫اگه می‌فهمی، برو سر کارت.
‫ببخشید.
‫ها؟
‫چی؟!
‫عجب دستکش‌های خوبی.
‫بـ ـ ببخشید!
‫چیکار می‌کنین؟
‫قراره ازت بازجویی کنیم.
‫چی؟ بازجویی؟
‫درسته.
‫راجع به اون دوتا مرتد؟
‫گفتم که. هیچی نمی‌دونم!
‫همه اولش اینو می‌گن.
‫اگه صادقانه جواب ندی،
‫دندونتو می‌کشیم.
‫زنا خوششون میاد زر مفت بزنن، نه؟
‫گفته می‌شه هم‌دست شیطانین،
‫و با زبون‌تون خرابی به‌بار میارین.
‫همچین منطقی نامعقوله.
‫لطفاً حرفتونو پس بگیرین.
‫می‌بینی منظورم چیه؟
‫خب، شروع کنیم.
‫چی؟
‫ولی...
‫بیخیال، جدی‌؟
‫شماها واقعاً بازپرسین؟
‫باشه. فهمیدم.
‫بیاین. خودم اولین قدمو برداشتم.
‫بقیه‌شو می‌سپارم به شما.
‫بچه‌های این دوره‌زمونه خیلی لوسن.
‫لـ ـ لطفاً نکنید!
‫این...
‫بهمون دستور داده شده.
‫باید ازش پیروی کنیم.
‫چطوره از پیچ انگشتی استفاده کنیم؟
‫چی؟
‫نمی‌خوام قیافه‌شو ببینم.
‫صـ ـ صحیح.
‫موافقم. می‌رم بیارمش.
‫بالأخره ورق به‌نفع من برگشته.
‫می‌تونیم الان از شرش خلاص شیم.
‫اگه دخترش مرتد بشه، کار نوواک تمومه.
‫به‌خاطر اینکه همیشه داره لطف اسقف رو به‌دست میاره،
‫حقش همینه.
‫وقتی نوواک خوار شد،
‫شهرت اسقف توی اتحادیه لطمه می‌بینه.
‫اون‌موقع نسبت به همیشه، آدم مهم‌تری می‌شم.
‫این فرصتمون برای درست کردن مسیر کلیساست.
‫نمی‌تونیم با مطیع بودن پول در بیاریم..
‫دقیقاً! پابه‌پاتون میایم!
‫آوردیش؟
‫ببخشید، یادم نیست کجا نگهش می‌داریم.
‫می‌شه تو بری بیاریش؟
‫عه؟ عا، چیز... حله.
‫باید فرار کنی! اینطور کشته می‌شیا!
‫ها؟ چی؟!
‫هـ ـ هوی!
‫از اینور! زودباش!
‫وایسا، چیزه...
‫نمی‌تونم بذارم بکشنت!
‫من همینجا می‌مونم و به بقیه توضیح می‌دم.
‫مطمئنم درک می‌کنن.
‫چرا داری همچین کاری می‌کنی؟
‫به‌نظرت ایمان چیه؟
‫ها؟
‫من می‌گم...
‫یه سبک زندگیه.
‫قسمت چهاردهم
‫آسمون امشب...
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫
s
a
‫
k
e
‫
b
u
‫
K
o
‫
n
o
‫
k
u
r
a
i
‫
y
o
‫
K
o
‫
k
o
‫
n
i
‫
n
o
‫
k
o
‫
s
h
i
‫
t
e
‫
o
‫
k
i
‫
t
a
‫
i
‫
n
‫
d
a
‫
y
o
K
o
n
o
h
i
m
i
t
s
u
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫sa
‫ke
‫bu
‫Ko
‫no
‫kurai
‫yo
‫Ko
‫ko
‫ni
‫no
‫ko
‫shi
‫te
‫o
‫ki
‫ta
‫i
‫n
‫da
‫yo
Ko
no
hi
mi
tsu
o
‫
r
u
‫
n
o
‫
k
a
i
j
u
‫
n
i
‫
n
a
t
e
‫
m
o
‫ru
‫no
‫kaijuu
‫ni
‫natte
‫mo
A
k
a
t
o
a
o
n
o
h
o
s
h
i
b
o
s
h
i
m
i
r
a
i
k
a
r
a
k
a
k
o
Aka
to
ao
no
ho
shi
bo
shi
mirai
ka
ra
ka
ko
o
N
a
n
j
u
k
a
i
m
o
k
a
m
i
t
s
u
b
u
s
h
i
t
o
k
e
t
a
n
a
r
a
n
o
m
o
u
O
k
a
n
o
u
e
d
e
h
o
s
h
i
o
m
i
r
u
t
o
K
a
n
j
i
r
u
k
o
n
o
s
a
b
i
s
h
i
s
a
m
o
T
e
g
a
s
o
m
a
r
u
k
o
r
o
n
i
w
a
m
o
u
K
o
n
o
s
e
k
a
i
w
a
k
o
u
t
o
u
g
o
u
n
i
m
i
k
a
n
s
e
i
D
a
k
a
r
a
s
h
i
r
i
t
a
i
n
d
a
D
e
m
o
k
a
i
j
u
m
i
t
a
i
n
i
t
o
k
u
t
o
k
u
s
a
k
e
n
d
e
m
o
Nanjukkai
mo
ka
mi
tsu
bu
shi
to
ke
ta
na
ra
nomou
Oka
no
ue
de
ho
shi
o
mi
ru
to
Ka
n
ji
ru
ko
no
sa
bi
shi
sa
mo
Te
ga
so
ma
ru
ko
ro
ni
wa
mou
Ko
no
sekai
wa
kou
tou
gou
ni
mikansei
Da
ka
ra
shi
ri
tai
nda
De
mo
kaijuu
mi
tai
ni
too
ku
too
ku
sa
ke
n
de
mo